ทำไมรายงานความยั่งยืนในไทย ต้องอ้างอิง GRI

ปี 2568 นับเป็นปีที่ประเทศไทยก้าวเข้าสู่ ยุคภาษีคาร์บอน (Carbon Tax) อย่างเป็นทางการ รัฐบาลมีแนวทางจัดเก็บภาษีจากเชื้อเพลิงและสินค้าที่ก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูง เช่น น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และถ่านหิน โดยมีเป้าหมายหลักคือการลดการปล่อยคาร์บอนภายในประเทศ และกระตุ้นให้อุตสาหกรรมเร่งปรับตัวเข้าสู่แนวทาง Net Zeroแต่คำถามที่หลายองค์กรและภาคอุตสาหกรรมไทยกำลังจับตาคือ ภาษีคาร์บอนจะเป็นเพียงต้นทุนเพิ่ม หรือสามารถต่อยอดไปสู่ Net Zero ได้จริงหรือไม่

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คำว่า คาร์บอนฟุตพริ้นท์ (Carbon Footprint) ได้กลายเป็นคำที่หลายองค์กรทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศคุ้นเคยกันมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อโลกกำลังเผชิญกับวิกฤติการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ องค์กรที่มุ่งสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนจึงต้องให้ความสำคัญกับการวัดและลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก แต่สิ่งที่มักถูกมองข้ามคือ Scope 3 หรือการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทางอ้อมในห่วงโซ่อุปทาน ซึ่งกำลังกลายเป็นความท้าทายใหม่ของธุรกิจไทยในปี 2568

Emission Embedded CBAM คือการประเมินปริมาณก๊าซเรือนกระจกที่ปล่อยออกจากกระบวนการผลิตสินค้าทุกขั้นตอน โดยเฉพาะที่เกิดขึ้นในโรงงานผลิต ข้อมูลนี้ต้องเป็นการปล่อยจริงจากกระบวนการผลิตของผู้ประกอบการ